Geboorte

Foto: scene uit The miracle of birth, in: The Meaning of Life (1983) (clip)

Vandaag bekeek ik de lezing van Nikki Lee in de serie presentaties van iLactation, de online borstvoeding conferentie. Zij sprak over ‘’Connecting the dots’’ over de relatie tussen baringservaring en borstvoedingservaring. Nikki Lee ging uit van de situatie rondom baring in haar eigen land, de USA. Een niet gemedicaliseerde baring is daar een welhaast ongekend fenomeen. In Nederland is de situatie minder grimmig, maar in het licht van de huidige ontwikkelingen richting dwang om vrouwen de keuzevrijheid in bepaalde, en een groeiend aantal, omstandigheden te ontnemen, zou dit ook in Nederland wel eens een normaler beeld kunnen worden. Medicalisering van de baring heeft natuurlijk wel enig profijt opgeleverd en voor sommige moeders en kinderen is het wel degelijk levensreddend dat er machines en apparaten zijn. Voor het overgrote deel van de vrouwen is het echter allemaal totaal overbodig en potentieel gevaarlijk. Bij succes van de manier van baren worden meestal de sterfte cijfers van kinderen genomen als maatstaf. Maar je kunt ook naar moedersterfte kijken. In Amerika is die schrikbarend hoog. Volgens de cijfers die Lee noemt wel 10 keer zo hoog als in Italië bijvoorbeeld (USA 1:2400, Italie 1:20.000) en tussen 1982 en 2008 zijn ze verdubbeld, terwijl het gebruik van interventies alleen is toegenomen onder het mom van meer veiligheid.

Het filmfragment dat bij dit blog als illustratie is opgenomen, bedoeld als hilarische sketch, is akelig dicht bij huis, zoals Lee zei na de vertoning ervan in haar presentatie. Het geeft akelig accuraat een aantal van de barrières voor goede baringservaringen weer: het geloof dat bevallende vrouwen niet mogen eten en drinken, het geloof dat barende vrouwen aan allerlei dingen vast moeten liggen, het geloof dat baren onbelangrijk is en het geloof dat baren inherent gevaarlijk is. De medische kijk op baren is een mechanische: er zijn verschillende onderdelen die elk apart gemonitord kunnen worden en die het allemaal goed moeten doen en het geheel is de som der delen. Wat er in dat plaatje mist is het menselijke element: de natuurlijke timing, het vertrouwen, de verbinding (van de moeder met zichzelf en met haar kind), een veilige omgeving, intimiteit en emoties (vreugde, trots, liefde).

Het gebruik van apparaten en de wens van de ‘’verlosser’’ om goed overzicht te hebben, maken het onvermijdelijk dat de vrouw vrijwel bewegingloos vast ligt op en aan een bed. Dit verlaagt het vermogen van de vrouw om met de emoties en de pijn van de baring om te gaan en maakt pijnstilling bijna onvermijdelijk. Pijnstilling en een oncomfortabel houding zorgen voor minder voortgang in de baring waardoor al snel wordt gegrepen naar medicinale ondersteuning van de weeënactiviteit. Dit hele pakket samen maakt de kans dat er uiteindelijk moet worden uitgeweken naar vacuüm, forceps of keizersnede groot.

Al met al leerde ik niet veel wat ik nog niet wist, maar het is wel heel goed om het weer eens allemaal op een rijtje te zien. In een poging om het proces van zwangerschap en baring veiliger te maken, worden situaties gecreëerd die onveiligheid veroorzaken. Wellicht geen gevaren in de zin van overlijden (hoewel die moedersterfte in de USA toch schrikwekkend is), maar in de zin van minder goed functioneren van de baby, van de moeder en van het koppel. 

Een opsomming:

• Een infuus, vooral in combinatie met oxytocine, zorgt voor vochtophoping in de moeder en in haar kind zolang het nog niet geboren is. In de moeder zorgt dat voor gezwollen, oedematische borsten, waar de baby moeilijk aan kan drinken en die zelfs de stroom van melk kunnen tegenhouden door de grote inwendige druk in de borst. Bij de baby zorgt het voor een vals hoog geboortegewicht dat heel snel wordt uitgeplast, resulterend in een snel gewichtsverlies en onnodig bijvoeden met kunstvoeding (zie voor de impact daarvan ‘’Verstoord’’)
• Vroeg opwekken van de bevalling (voor 39 weken) leidt tot een toename van kinderen die prematuur worden geboren (randprematuur, vroeg aterm). Deze kinderen doen het gewoon niet goed, ze zijn vaak apathisch, drinken slecht, vergeten makkelijk te ademen en al die problemen leiden weer tot nieuwe interventies.
• Interventies kunnen zorgen voor baby’s met psychisch en lichamelijk trauma. Een geforceerde passage door het baringskanaal (door ongeduld aangaande de voortgang van de baring) kan leiden tot verstoringen in de spieren en gewrichten in de schouder-nekgordel. (Zie hiervoor ‘’Scheef’’). De electroden voor de controle van de hartslag kunnen lelijke wondjes veroorzaken, vooral wanneer het plaatsen niet goed lukt. Niet wereldschokkend, maar het veroorzaakt wel pijn en ongemak. Forceps (in Nederland niet vaak meer gebruikt) kan voor lelijke blauwe plekken en hoofdpijn zorgen, terwijl de vacuüm of ventouse geeft vrijwel altijd een bult op het hoofd met en fikse bloeduitstorting die voor lelijke complicaties en hersenbeschadiging kan zorgen, maar op zijn minst hoofdpijn die het kind verhindert om normaal te kunnen functioneren*.
• Invasieve interventies in het mondgebied (oraal onderzoek, uitzuigen, geforceerd aanleggen) kunnen bij de baby zorgen voor negatieve associaties met alles wat de mond ingaat en leiden tot borstweigering of minimale borstvoeding vaardigheden.
• Een gemanipuleerde baring kan bij de moeder zorgen voor ernstige verwondingen in haar vagina en perineum, die normaal functioneren onmogelijk maken en die door de pijn bij het zitten of bewegen borstvoeding geven ernstig kunnen belemmeren.

Al die factoren samen leiden in veel gevallen tot een lat inzetten van lactogenese 2, ofwel het inkomen van rijpe melk. Kinderen vallen meer af, vallen langer af en doen er langer over om weer op gewicht te komen en geelzucht komt vaker voor door te weinig colostrum. Dat leidt dan, alweer, tot een onnodig overgaan tot bijvoeden met kunstvoeding en een slechte borstvoeding start.
Onderzoeken laten duidelijk zien, dat hoe meer interventie rondom de baring en het eerste levensuur, hoe minder exclusiviteit van borstvoeding, hoe minder initiatie van borstvoeding en hoe korter de duur van borstvoeding. Geen, minder of korter borstvoeding is een grote risicofactor voor allerlei ziekten en aandoeningen op korte en lange termijn voor moeder en baby.

Je zou je kunnen afvragen of al die interventies niet meer kwaad dan goed veroorzaken, kijkend naar het hele plaatje. Misschien is het promoten van meer ziekenhuis baringen, meer interventies wel vooral heel goed voor de preventie van de het leeg raken van de portemonnee van mensen die aan medicalisering van de baring verdienen dan voor de preventie van morbiditeit en mortaliteit bij moeders en kinderen.   

*) Als ouders zich met een kind met dergelijke verwondingen bij de eerste hulp presenteren wordt al snel Jeugdzorg ingeschakeld, omdat aan kindermishandeling wordt gedacht. Als de verwondingen zijn toegebracht dor een arts in het kader van een medisch begeleidde baring is het in orde.

Hip

Foto: Vandaag jarig: Thayr Harris Stuntman, acteur, producent, geboren en opgegroeid op The Farm, de woongemeenschap waar Ina May Gaskin, vroedvrouw, voorvrouw van de natuurlijke geboorte zetelt.

Dag 2 van mijn zomerserie die terugkijkt op de eerste blogverhaaltjes uit 2010, geïllustreerd met jarige acteurs. Vandaag is dat Thayr Harris, een acteur en stuntman die (waarschijnlijk met de hulp van Ina May Gaskin) op de wereld is gekomen op The Farm. The Farm is een leefgemeenschap die in de flowerpower zeventiger jaren door hippies uit San Francisco werd gesticht. De mensen van de The Farm zijn nog steeds heel hip en wijken af van die van mainstream ideeën over leven, liefde en welzijn. En waar ik stam uit diezelfde flowerpowertijd en ook wel een soort van hippie was, ben ik geen overjarige hippie nu, maar de ideeën die ik heb over leven, liefde en welzijn vanuit mijn vakgebied komen nog steeds aardig overeen.

De herhaalde stukjes voor vandaag gaan over verschillende manieren waarop borstvoeding, moedermelk en gezondheid elkaar beïnvloeden. U met liefde aangeboden voor een leven in gezondheid, welzijn en vrede door een soort-van-overjarige hippie.

Duur van exclusief borstvoeding beschermt meer tegen infectieziekten dan totale duur
De onderzoekers van de Generation R Study Group en het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam onderzochten de relatie tussen de duur van exclusief borstvoeding en infecties van de luchtwegen en het gastro-intestinale stelsel bij zuigelingen. Duijts et al (2010) vonden dat de exclusiviteit van borstvoeding voor 4 maanden of langer (en daarna zeker nog gedeeltelijk borstvoeding) meer bepalend was voor bescherming tegen luchtweg- en maag-darminfecties in het eerste levensjaar dan gedeeltelijk lang borstvoeding krijgen.  De onderzoekers ondersteunen daarom ook de aanbevelingen voor exclusief borstvoeding voor minimaal 4, maar liever nog 6 maanden in westerse samenlevingen.
(30-07-2010)

en

Vet in moedermelk afhankelijk van menu moeder
De overall samenstelling van menselijke melk is relatief stabiel en onafhankelijk van de voeding van de moeder, met een paar uitzonderingen. Het vetaandeel in het dagelijks menu van de moeder beïnvloedt vrijwel direct de vetsamenstelling van haar melk. Moeders met een lage vetinname (17,6% energie uit vet en 68% uit koolhydraten) hadden melk met een hoger aandeel middenketen vetzuren en een hoger aandeel in enkele essentiële vetzuren dan vrouwen die een hoog-vet dieet (40,3% energie uit vet en 45,3% uit koolhydraten) volgden. In deze studie van Nasser et al van de universiteit van Saskatchewan, Canada waren de deelnemers hun eigen controlegroep.
(01-08-2010)

en

Suikers in moedermelk beschermen de darm
Moedermelk bevat veel suikers die voeden, maar ook suikers die beschermen. Deze complexe oligosacchariden binden ziekmakende bacteriën en voeden gezond makende bacteriën in de darm. In het onderzoek van Marcobal et al van de Universiteit van Californië bleken allerlei gevaarlijke bacteriën zoals Enterococcus, Streptococcus, Veillonella, Eubacterium, Clostridium en Escherichia coli aan moedermelk een slechte voedingsbodem hadden, terwijl de vriendschappelijke stammen van Bifidobacterium longum subsp. infantis, Bacteroides fragilis, Bacteroides vulgatus, Bi. longum subsp. infantis en Ba. vulgatus moedermelk net zo graag consumeren als de baby zelf. Dit onderzoek is een verdere stap naar beter begrip van de manier waarop moedermelk kinderen beschermt.
(05-08-2010)

Die exclusiviteit van borstvoeding is opnieuw actueel (zie bijvoorbeeld het artikel dat erover op borstvoeding.com verscheen), nu er een nieuwe nationale Richtlijn Voedselovergevoeligheid komt, die erop neerkomt dat kinderen niet langer dan vier maanden enkel borstvoeding moeten krijgen. Bij deze richtlijn wordt volkomen voorbij gegaan aan de veel ernstiger consequenties van te kort exclusief borstvoeding geven op allerlei andere vlakken, zoals infectieziekten en vooral latere obesitas en erbij horende ziekten. Misschien ben ik erg op de baan van complotdenken, maar ik denk dat voedselallergie iets is waar geld achter zit, industrie die eraan kan verdienen. Kinderen die alsmaar gezonder worden en minder afhankelijk van geneesmiddelen (en vaccinaties!) daar verdient geen hond aan uiteraard.

De andere twee stukjes gaan over suiker en vet. Suikers in moedermelk geven energie uiteraard, maar ze beschermen het kind ook tegen infecties. Vet is eveneens een belangrijke energieleverancier, maar zorgt ook voor essentiële vetzuren en vetoplosbare vitamines. Hoe meer gezonde vetten een moeder eet en hoe minder ongezonde, hoe beter de vetkwaliteit van haar melk.

Duijts L, Jaddoe VWV, Hofman A, Moll HA: Prolonged and Exclusive Breastfeeding Reduces the Risk of Infectious Diseases in Infancy. PEDIATRICS Vol. 126 No. 1 July 2010, pp. e18-e25
Marcobal  A, Barboza, Froehlich JW, BlockDE, German JB, LebrillaCB, Mills D: Consumption of Nasser R, StephenAM, Goh YK, Clandinin MT: The effect of a controlled manipulation of maternal dietary fat intake on medium and long chain fatty acids in human breast milk in Saskatoon, Canada. International Breastfeeding Journal 2010, 5:3; Human Milk Oligosaccharides by Gut-Related Microbes. Journal of Agricultural and Food Chemistry 2010 58 (9), 5334-5340

Verkopen

Foto: Jensen Ackles (R) als Dean Winchester verkocht zijn ziel aan de duivel om  Jared Padalecki als zijn broer Sam Winchester te redden in  Supernatural (2005– )

Ziel had ik al eens en ziel voor de duivel en duivels ook. Nu dus maar verkopen, want het gaat weer over dergelijke zaken. Aanleiding deze keer was een artikel (Midwifery Today, 2010)  over het bevallen met een ruggenprik als pijnbestrijding. Ik had dat artikel, samen met een quote eruit, gedeeld op mijn Facebook status en uiteraard kwamen daar reacties op. Van vrouwen die een epidurale hadden gehad en daar echt wel baat bij hadden, die het gevoel hadden die echt nodig gehad te hebben. Dat ontkent de auteur van het artikel ook helemaal niet. Zoals met elke interventie en elk geneesmiddel zijn er indicaties om het te gebruiken. Maar ruggenprikverdovingen bij verder normale baringen worden zeer oneigenlijk gebruikt en vooral zeer oneigenlijk gepromoot. De ruggenprikverkopers doen het voorkomen alsof elke baring zonder verdoving een helse marteling is, die voor geen enkele normale vrouw te verduren is. Het artikel is daartegen een aanklacht.

Dit stuk is niet, zoals het wellicht lijkt, een poging om alle vrouwen thuis te laten baren, maar om vrouwen ervan te doordringen dat ze zelf kunnen kiezen waar en hoe ze bevallen en ervan te doordringen dat zij meer informatie nodig hebben om bepaalde keuzes te kunnen maken of in te stemmen met voorgestelde procedures. Je zou kunnen zeggen dat dit voor Nederlandse aanstaande moeders een minder belangrijk artikel is, want ruggenprikken komen hier immers niet zo vaak voor als in België of de VS. Maar juist daarom is het belangrijk, want de vraag ernaar, de eis zelfs, wordt steeds sterker. Maar de kennis mankeert. De vergelijking die de auteur maakt met het beginnen met drugs is niet zo vergezocht als het lijkt. Beginnen met drugs, roken of alcohol gebeurt in de meeste gevallen ook omdat anderen het ook doen. Niet omdat het de aspirant-gebruiker zelf zo geweldig lijkt of het nodig heeft. Waarom zou ons ontzegt moeten blijven wat onze ‘zusters’ in andere landen wel mogen: een schijnbaar pijnvrije baring. Dat is geen bewuste keuze, maar puur een willen hebben wat een ander ook heeft. Net zoals een boos kind roept dat ‘iedereen in haar klas’ het ook doet. Verstandige ouders hebben dan hun antwoord klaar: Als iedereen van de brug springt, spring jij er dan ook achteraan? Ik zou daar aan willen toevoegen: en als je er dan perse achteraan wil springen, doe dan op zijn minst eerst een beetje research over manieren, opties, risico’s en risicobeheersing.

Een ruggenprik is een risicovolle procedure, die makkelijk fout gaat bij een minieme inschattingsfout bij het zetten van de prik. Vervolgens is de incidentie van andere interventies zoals bijstimuleren van de weeën met synthetische oxytocine, kunstverlossingen en keizersneden veel hoger dan bij vrouwen die geen ruggenprik krijgen, het pijnbestrijdende effect werkt bij een redelijk percentage van de vrouwen niet zoals verwacht en duurt vaak te kort voor de hele baring. Tot slot zijn er in de eerste paar dagen postpartum meer complicaties bij de baby, zoals veel gewichtsverlies en verminderde reflexen voor borstvoeding en ademen. Bij de moeder kan het leiden tot oedeem in de borsten en een vertraagd op gang komen van de melkstroom. Het toegenomen gebruik van synthetische oxytocine per infuus kan leiden tot een verlaagde oxytocinewerking in de eerste twee dagen postpartum, met bijbehorende borstvoeding problemen.

Al die risico’s zouden moeten worden meegewogen bij het beoordelen van een situatie die vraagt om medicinale pijnbestrijding. Wegen de nadelen van de niet-behandelde pijn (op fysiek en psycho-emotioneel vlak) op tegen de risico’s van de interventie (voor moeder en kind)? Maar voor die vraag om te beginnen moet worden gesteld zou de vrouw voorbereid horen zijn. Tijdens de zwangerschap zouden vrouwen moeten leren over hoe een fysiologische baring verloopt, hoe zij met de fysieke en psychische gevoelens die daarbij kunnen horen om kunnen gaan, hoe ze hun eigen ervaring kunnen beïnvloeden. Ze moeten eerlijke voorlichting krijgen over de werking en bijwerking van elk mogelijk medicijn dat zij (aangeboden) kunnen krijgen, inclusief het inleiden van de baring op wiebelige semi-medische indicaties. 

Wat ze niet nodig hebben is een verkooppraatje met alle voordelen van de voorgestelde interventie. De medische wetenschap mag dan zijn ziel aan de BigFarmaduivel hebben verkocht, dat wil niet zeggen dat de barende vrouw dat ook hoeft te doen. Onderdeel van de deal die de medische wereld met die BigFarmaduivel heeft gesloten is namelijk dat er meer zieltjes moeten worden gewonnen. De betreffende zieltjes hoeven het niet makkelijker te maken voor ze. Zij mogen zelf bepalen wat ze doen en willen en vooral nodig hebben of niet. En als zij die keuzes maken op basis van volledige en eerlijke informatie, inclusief alle alternatieve opties, met incalculeren van hun eigen mogelijkheden en beperkingen, dan is hun ziel een verloren zieltje voor de BigFarmaduivel, zelfs wanneer ze wel kiezen voor de interventie.

Judy Slome Cohain: The Epidural Trip, Why are so many women taking dangerous drugs during labor?, 2010 Midwifery Today
'' Anyone who has the mental and physical strength to sit through strong, painful contractions without budging a single muscle, in the bent-over, uncomfortable sitting position required for getting an epidural, for 10 long minutes, on a raised bed, under bright fluorescent lights, while a strange, unknown anesthesiologist sticks a large needle in her back, can have an easy attended labor in the comfort of her own home, without any need for pain relief beyond a few Tylenol capsules. This is a fact that needs to be told to her.''

Thuis

Foto: Dr. Jay Gordon, één van die kinderartsen die je zou willen klonen.

‘’Als de baby bij zijn moeder op de borst wordt gelegd, dan is die baby thuis.’’ Deze uitspraak komt van Jennifer Davidson, lactatiekundige in de praktijk van kinderarts Jay Gordon in de video ‘The Milky Way Movie’. Deze korte film laat zien waarom relatief weinig kinderen in de Verenigde Staten borstvoeding krijgen en toont de link tussen afnemende borstvoeding cijfers en toenemende obesitas en diabetes cijfers. De situatie in Nederland en Vlaanderen is natuurlijk niet helemaal gelijk aan die in de VS, maar voor een flink deel is wat deze film laat zien ook bij ons van toepassing. We zijn ons gaan bemoeien met de natuurlijke gang van zaken bij zwangerschap, baring, en de zorg voor en het voeden van baby’s. En dat is het eerste punt waar het fout ging. We vertrouwen niet meer in de lichamen en instincten van vrouwen en baby’s, we denken het met zijn allen altijd beter te kunnen bedenken. Natuurlijk, het is goed dat we in kunnen grijpen als er echt iets fout lijkt te gaan, maar om dan maar op voorhand bij iedere zwangerschap en baring in te gaan grijpen is lichtelijk voorbarig, doet geen goed en is potentieel gevaarlijk.

Een heel belangrijke factor die daar achteraan kwam is de verregaande invloed van de industrie, van de spullenmakers, van de fabrikanten van voedsel-gelijkende substanties. Gordon haalt een uitspraak van Gerber (een grote Amerikaanse kunstvoeding fabrikant) aan: ‘’Baby’s are our business’’. Niet ‘onze zorg’, maar ‘onze business’. Dat waar wij geld aan verdienen. Diezelfde uitspraak kon uit de mond van elke collega van Gerber komen. Het gaat die producenten helemaal niet om de gezondheid en het welzijn van hun kleine klantjes, maar om hun maagaandeel. Er is, zeg maar, x cm² babymaag in het land en elke poedermelkfabrikant wil een zo groot mogelijk deel daarvan vullen met zijn product. Ten koste van die van zijn concurrenten. En de grootste concurrenten zijn niet zijn concullega producenten, maar de moeders met hun zelfgemaakte melk. Want de concullegae zijn ook gewoon eerlijk ingewikkeld bezig met iets te maken en dat voor veel geld te verkopen, maar die moedertjes, die zitten thuis maar wat zelf te knutselen, die ondermijnen de hele business. Eigenlijk net als die luitjes die van hun oogst wat zaaigoed achterhouden voor het volgende zaaiseizoen of die ruilen met van die andere keuterboertjes, in plaats van duur en genetisch gemanipuleerd en gepatenteerd zaad te kopen van de grootindustrieel.

Laten we maar gewoon dicht bij huis blijven en de baby thuis laten zijn op de plaats waar hij hoort: in de buik van zijn moeder voor zijn geboorte en op en aan de borst van moeder na zijn geboorte. Laat die baby maar lekker thuiskomen bij zijn moeder. Moeder en kind zijn volledig voorbereid op de taken die hen wachten. Zo min mogelijk interventie en verstoring geeft de grootste kans op een goed verloop van de hechting en de aanvang van de borstvoeding. Het overgrote deel van de moeders kan in principe, in gunstige omstandigheden en met enkel wat aanmoediging haar kind zelf op de wereld zetten en het overgrote deel van de moeders kan ook, in gunstige omstandigheden en met wat aanmoediging, haar kind zelf voeden. Als we ons er maar eens niet met zijn tegenaan zouden bemoeien.

Soms gaat het moeizamer en dan is het goed dat er ter zake kundige en vaardige mensen in de buurt zijn om te helpen en zo nodig in te grijpen. Soms gaat het echt fout of lukt het niet alleen. Dan is het goed dat we hulpmiddelen en technieken hebben om daar wat aan te doen. En voor de weinigen bij wie het echt niet kan, hebben we vervangingsmiddelen. Gelukkig maar.

Chantal Molnar: The Milky Way Movie: Nursing A Galactic Revolution
Eurolac Flits! met label of zoekterm kunstvoeding, zwangerschap, baring, reclame, substituut. Deze links leiden elk naar een lijst met blogs met dit label, klik op de plaatjes in de linkerzijbalk voor meer verhaaltjes.

Gewichtheffen

Aan het einde van deze Olympiade komt gewichtheffen. Een zwaarwichtige sport als afsluiting van een zwaargewicht serie. Niet alle gewichtheffers zijn zwaargewichten, maar ze zijn wel allemaal formidabel. De 56 kilo wegende Bulgaars-Turkse lichtgewicht heffer Halil Mutlu, vestigde een record door exact drie keer zijn eigen gewicht op te tillen. De maar 48 kilo wegende Chinese Wang Mingjuan (foto) tilde met trekken (in één vloeiende beweging van de vloer tot boven het hoofd) en stoten (eerst tot de schouders en dan met een stoot tot boven het hoofd) samen meer dan 200 kilo om goud te winnen. Een formidabele kleine vrouw. 

Alle gewichtsheffers volgen een bepaald patroon wanneer ze gaan heffen, maar de precieze uitwerking is bij elk anders. Opkomen, groeten, naar de stang lopen. Concentratie, bukken, positie kiezen, vastnemen, weer concentreren. Dan het heffen zelf in enkele fasen, vasthouden en laten gaan. Groeten en het veld verlaten. Sommige zijn volledig in zichzelf gekeerd en maken vrijwel geen geluid. Anderen roepen iets (naar zichzelf? naar het publiek? naar de jury?). Sommigen houden hun mond gesloten, anderen geopend. Sommigen puffen en blazen, anderen zijn stil. Sommige grommen, kreunen, schreeuwen, anderen blijven stil. Sommigen blijven in zichzelf gekeerd, buigen en lopen weg, anderen springen en juichen.
Zolang de gewichtheffers zich aan de basisregels houden zijn ze volledig vrij in deze persoonlijke manier van werken. Moslima’s mogen met wat lossere, meer bedekken kleding en een hoofdbedekking meedoen. Wat mij opviel was dat deze uitermate stoere vrouwen vaak lange, mooi gelakte nagels hebben en mooi opgemaakt haar. Ruimte voor persoonlijke invulling en individualiteit bij het inzetten van deze oerkracht. Oerkracht heeft die individualiteit nodig om volledig ontplooid te kunnen worden. Ik mag graag barende vrouwen vergelijken met gewichtheffers. Ook barende vrouwen zetten een oerkracht in om tot een topprestatie te komen. Ook een baring volgt een vast stramien waarin ruimte voor persoonlijke invulling en individualiteit nodig zijn.
Ik kan me als de dag van gisteren een van mijn bevallingen herinneren waar de gynaecoloog zeer paternalistisch en wat laatdunkend zei ‘’dat doen wij hier niet, mevrouwtje, al die herrie’’ toen ik geluid maakte tijdens de weeën en het persen. Dat was dom van die dokter. Op meerdere vlakken. Om te beginnen getuigt het van zeer bedroevende manieren om als arts op die manier een patiënt toe te spreken. En verder ben ik geen mevrouwtje, ‘’ik’’ maak het geluid en niet ‘’wij’’ (wat de rest van de aanwezigen doet is volkomen aan hen en interesseert mij op het moment van bevallen opvallend weinig en ik ben op zo'n moment te zeer geoccupeerd met belangrijker zaken om het gedrag van anderen op te merken) en als ik geluid nodig heb bij het tot stand komen van een oerkracht-prestatie dan is dat mijn manier.
Dieren die worden gestoord tijdens de baring stoppen ermee, de weeën stoppen en komen pas weer op gang als de kust veilig is. Het lichaam van een vrouw die zich moet inhouden, niet haar eigen ding kan doen tijdens de baring (haar eigen positie zoeken, aan hebben of niet aanhebben wat zij wel wil, …) reageert alsof het wordt gestoord en de baring zal minder vlot verlopen. De weeën kunnen afzwakken of verdwijnen, de ontsluiting vordert minder dan verwacht en de baby kan het benauwd krijgen. Dit verhoogt het risico van ingrijpen tijdens de baring met bijvoorbeeld weeën opwekkers. Het inleiden van een baring of bijstimuleren verhoogt dan weer de kans dat er ander ingrijpen nodig is, zoals pijnstilling en hulp bij de uitdrijving met een vacuüm of tang en een verhoogde kans op een keizersnede.
Meer ingrijpen tijdens de baring maakt de baring gevaarlijker voor moeder en kind en er is meer kans op complicaties in de eerste dagen, waaronder een slechter op gang komen van de borstvoeding. Overigens kunnen moeder en kind over het algemeen ook bij de borstvoeding maar het best met rust gelaten worden, hen samen hun eigen houdingen en patronen laten vinden. Een mensenmoeder zal haar kind niet verstoren als er te veel aan wordt geprutst, zoals dat bij sommige dierenmoeders wel het geval is, maar te veel geprutst aan moeder en kind maakt het hele proces van borstvoeding en van hechting er over het algemeen niet makkelijker op. Stel je voor dat er tijdens je eerste kennismakingsessies met een nieuwe liefde constant telkens wisselende mensen met hun vingers tussen zouden zitten en jullie aanwijzingen geven over hoe je het best gaat zitten of liggen en hoe je je lichamen ten opzichte van elkaar houdt, wat de meest effectieve manier van tongzoenen is ….
Hoe ben ik toch van gewichtheffen op tongzoenen gekomen? Sommige verhalen bepalen gewoon helemaal zelf hoe ze uit mijn toetsenbord komen, denk ik. Gewoon laten gaan, op haar eigen manier!

Olympiade

Afbeelding: iconisch: borstvoeding als olympische prestatie
Zwanger zijn en vervolgens een kind baren wordt wel vergeleken met een Olympische duursport. Die Olympische prestatie wordt als het aan het lichaam van de moeder en aan de baby ligt afgerond met een lange en intensieve cooling down: borstvoeding. Ter ere van de Olympische Spelen en van de Olympische prestatie die elke vrouw levert als zij moeder wordt zolang de Spelen duren elke dag een stukje met een olympische sport als thema en afbeelding. Deze serie begon met een Proloog op 26 juli.