Nachtje

Foto: Arthur in de cosleeper

Nog één nachtje slapen en dan is het zover: aflevering 999, de gastcolumn ter ere van het 1000 nummers jubileum. Ik heb een handvol inzendingen binnen gekregen om uit te kiezen en dat gaat nog moeilijk worden. Leuke inzendingen allemaal, mooi, ontroerend, opruiend, alles zit erin. Eén nachtje nog, dan weet u, mijn beste trouwe lezer, het ook.

Een nachtje slapen is iets dat voor veel ouders niet zo heel evident is. Nachten van mensen met kinderen worden regelmatig onderbroken. Bij een baby of dreumes voor nachtvoedingen, bij een peuters voor nachtvoedingen en nachtelijke feestjes, bij kleuters soms nog voor nachtvoedingen of feestjes, maar vaak ook voor nare dromen of nachtangsten. Schoolkinderen kunnen buikpijn hebben o last van de zenuwen door dingen die gaan gebeuren. Pubers, daar hoef je niet zoveel je bed voor uit, daar kost het dan weer moeite om hen hun bed uit te krijgen. Als ze wat ouder zijn, lig je wakker tot ze thuis zijn na het stappen. Tegen dat je kinderen de deur uit zijn kom je in de buurt van de overgang en dan doe je uit je zelf geen oog dicht af en toe.

De nacht doorslapen wordt afgeschilderd als een belangrijke mijlpaal in de ontwikkeling van een kind. In feite wordt daar niet zozeer doorslapen bedoeld als wel het doorbrengen van de nachtelijke uren in een staat die je ouders niet wakker maakt. Niemand slaapt namelijk acht uren aan een stuk. Iedereen wordt wakker na een slaapcyclus van gemiddeld een uur of drie. De een vaker, de ander minder. Maar het punt is dat wij ons als volwassene hebben aangewend dat wakker worden niet bewust mee te maken. We draaien ons om en slapen verder. Kleine kinderen kunnen dat nog niet zo goed en hele kleintjes moeten dat ook niet, want die hebben nog eten en bevestiging nodig in de nacht. Iets minder kleine kinderen hebben vooral ook die bevestiging nog nodig en vooral als er eng wordt gedroomd of er veel spannende dingen gebeuren of gaan gebeuren.

Nachtvoedingen gaan voor een deel over voeding voor de maag en het lichaam. De zich snel ontwikkelende hersenen hebben ook in de nacht een doorgaande stroom suikers nodig om de accu opgeladen te houden. Een te lange pauze tussen twee voedingen kan de suikerspiegels gevaarlijk laag maken en het risico van hypoglycaemie is niet denkbeeldig. Het is niet heel vergezocht dat dat kan zorgen voor een wegzakken, versuffen, waardoor het kind gewoon vergeet adem te halen en zachtjes weg glijdt in vergetelheid. Hoe verder een kind in de nacht van andere mensen vandaan is, hoe groter dat risico. Kinderen die dicht bij moeder slapen, zullen makkelijker wakker worden, vaker een slokje aan de borst nemen en dus veel veiliger slapen, hoewel niet uren en uren aan een stuk.

Naarmate een kind ouder wordt, wordt het voedingsdeel van de nachtvoedingen minder prominent, maar wordt het samenzijn met en bevestiging door de ouders belangrijker. Voor kinderen is vrijwel alles nog nieuw en vrijwel alles wat een kind meemaakt overdag is dus spannend. Dat moet allemaal in de nacht worden verwerkt. Dat kan behoorlijk intimiderend zijn en als je dan waker wordt en alleen bent is dat een angstige ervaring. Dicht bij je ouders wakker worden en even een geruststellend slokje aan de borst zorgen voor een veel minder hoog stress niveau. Structurele scheiding van beide ouders overdag maakt het voor een kind nog belangrijker om in de nacht wel in direct contact met hen te zijn. Kinderen die overdag in de kinderopvang zijn, zullen dus eerder neigen naar vaker wakker worden in de nacht.

Het goede nieuws is dat samen slapen in de zin van het bed delen (eventueel in de vorm van een co-sleeper) het voor ouders veel makkelijker maakt om dit soort nachten te doorleven en toch uitgerust wakker te worden. Borstvoeding geven aan een kind dat bij je slaapt is (na een beetje oefenen in het begin) het makkelijkste wat er is en meer ervaren moeders kunnen je in de ochtend vaak niet zeggen hoe vaak de borst in de baby is geweest. Moeders passen hun persoonlijke slaapritme aan aan dat van hun samenslapende borstkind, zodat zij niet uit hun diepste slaap worden gerukt. De kortere slaapcyclus die zij daardoor krijgen is wel van een betere slaapkwaliteit dan de langere van niet samenslapende borstvoedende moeders. 

‘’Maar ik kan niet slapen met mijn kind naast me.’’ ‘’Mijn kind wordt wakker van mij.’’ ‘’Ik lig niet lekker met mijn kind naast me.’’ ‘’Ik heb mijn 8 uur slaap nodig.’’ Dat zijn zo van die bezwaren tegen samen slapen en nachtvoedingen. Die acht uur slaap moet je maar even laten varen of je gaat vroeger naar bed of je doet ergens overdag een slaapje. Aan wakker worden in de nacht kun je wennen, net zoals je jezelf hebt aangeleerd niet wakker te worden. Er moet alleen even een knop om en de klokken moeten weg. Als je niet lekker ligt, schuif je je kind in de co-sleeper als je wakker wordt en hij is klaar met drinken. Of je went jezelf een andere slaaphouding aan, dat kan namelijk ook. En bedenk dat het tijdelijk is. Naarmate je kind ouder wordt, veranderen zijn behoeftes.

Lees voor manieren om samen slapen veilig te maken de blogs die je vindt onder de label-links.

Veel

Foto: Remy (stem Patton Oswalt) de rat die onder dekking van keukenhulpje Linguini (stem Lou Romano) fungeert als chefkok in een verfijnd Frans restaurant, waar alles draait om perfect voedsel in perfecte ambiance in Ratatouille.
Hoe vaak eet jij op een dag? En hoe vaak drink je? En hoe vaak steek je iets anders eetbaars en/of drinkbaars in je mond? Met andere woorden: hoe vaak per etmaal geef jij je spijsvertering iets te doen? Tel heel eerlijk elke hap en slok. Een keer of 7, 8, 9, ...? Zit er, behalve in de nacht, vaker of minder vaak 2 uur of meer tussen twee van die momenten? De meeste volwassen Westerse mensen zullen, misschien tot hun eigen verbazing, tot de conclusie komen dat zij overdag gemiddeld elke twee-tweeëneenhalf uur wat eten, drinken of snacken. Meer dan de helft van al mijn cursisten (meestal verpleegkundigen, verloskundigen, vroedvrouwen en kraamverzorgenden) hebben op hun tafel iets te drinken en/of te eten staan om de lesblokken van twee uur tussen de pauzes door te komen. De, eerst Amerikaans genoemde, gewoonte om altijd een flesje water mee te nemen waar je ook gaat, neemt ook hier hand overhand toe.
Een volwassen mens met een gemiddeld energieverbruik heeft, afhankelijk van een aantal andere factoren, ongeveer 30cal/kg/dag nodig*. Een baby in zijn eerste levensjaar aflopend van ca. 100 tot 80cal.kg/dag**. In de eerste drie-vier maanden verdubbelt hij zijn geboortegewicht en een jaar later is hij drie zo zwaar als bij zijn geboorte. Dat vergt eten. Veel eten. Heel veel eten. In verhouding drie keer zoveel als een gemiddeld volwassen mens. In de praktijk komt het neer op zo’n liter melk per dag.
Gangbare richtlijnen voor zuigelingenvoeding geven aan dat bij het bereiken van een bepaalde leeftijd en/of een bepaald gewicht de voedingsfrequentie omlaag moet. Dat komt er op neer dat het kind die hele liter melk in steeds minder, maar grotere porties moet krijgen. De kindermaag is daar niet op gemaakt. De maag van een baby in rust is ongeveer even groot als zijn eigen vuistje. Dat is een standaardmaat. Volgens de min of meer vaste verhoudingen in het menselijk lichaam is de maag in rust zo groot als de eigen vuist. Mensen die hun maag door een leven van supersize maaltijden hebben getraind is groter. Een comfortabele maaltijd is twee vuisten groot, een stevig maal drie en een vijfgangen feestdis misschien wel vijf. Er is geen enkele manier waarop een liter melk kan worden verdeeld in vier of vijf porties die elk maximaal twee of drie vuistjes groot zijn.
Een maag kan wel getraind worden om meer te bevatten. Dat werkt het beste door al vanaf de eerste dagen de maaltijden consequent iets groter te maken dan comfortabel is. Bij veel kinderen zal in het begin de maag daartegen protesteren en het teveel eruit gooien. Dat geeft niet, gewoon doorzetten niet opgeven en medicijnen gebruiken die het spugen tegengaan. Vroeg of laat went de maag eraan en dan kan de volgende stap worden genomen: weer een iets grotere portie per maaltijd. Om niet boven de liter per dag te komen moeten die grotere maaltijden iets verder uit elkaar liggen, zodat het totaal in een maaltijd minder wordt behaald. Een goed getrainde babymaag kan op die manier op een zeker moment die hele liter in vier porties van een kwart liter verwerken. Natuurlijk geldt dit alleen voor baby’s. Geen volwassene zou het in zijn hoofd halen om zijn totale dagelijkse portie voedsel en drinken te verdelen in vier gelijke porties en die met tussenpozen van exact vier uur over de dag verspreid te eten en absoluut niets, ook geen glas water, een kopje koffie of een appel, tussendoor in te nemen.
Wat is het gevolg, of liever wat zijn de mogelijke gevolgen, van het streven naar een zo klein aantal zo groot mogelijke voedingen voor een baby (inclusief een zo snel mogelijk afwennen van nachtelijk eten)? Allereerst de gevolgen voor de maag en darmen. Het feit dat de maag een bepaald volume heeft, betekent dat de spijsvertering is afgestemd op dat volume. Overvulling zorgt voor overbelasting. Dat uit zich bij een baby in buikpijn (ook wel vergoelijkend krampjes genoemd) en spugen. De maag draai op meer dan volle capaciteit en is vervolgens een flinke poos werkeloos. Maar dan gaat het in de darmen verder. Bij borstvoeding zal een heel grote maaltijd in verhouding veel suiker en weinig vet bevatten. Die onbalans zorgt voor gisting en bruisende vertering met opnieuw buikpijn (‘’krampjes’’), gasvorming en mogelijk explosieve darmlozing met schuim, vreemde kleur en geur.
De met grote tussenpozen toegevoerde grote hoeveelheden energie met vooral veel suiker veroorzaken immense schommelingen in de bloedsuikerspiegels en de bijbehorende wisselende uitingen van hyperactiviteit en vermoeidheid (zich uitend in jengelen en huilen, maar niet kunnen slapen). De grote verschillen in volle maag en lege maag en de grote hoeveelheden voedsel die op zeer korte termijn moeten worden verwerkt kunnen zorgen voor een overbelasting van de insulinehuishouding, die daardoor levenslang verstoord kan raken. Dit en de grote glucose schommelingen zijn belangrijke factoren in het ontstaan van overgewicht en diabetes later. Die tendens wordt versterkt door het aanleren van eetgewoonten die bestaan uit het nuttigen van zeer grote maaltijden. Supersizing begint niet bij de fastfoodrestaurants, maar in de zuigelingenvoeding schema’s!
Baby’s moeten op zijn minst zo vaak eten als het aantal keren dat een volwassen mens door de dag heen iets van eten of drinken in zijn mond stopt. Minstens. Want die volwassene hoeft alleen zijn directe energieverbruik te compenseren en op gewicht te blijven (en vaak niet eens dat). De baby moet in de eerste drie tot vier maanden zijn gewicht verdubbelen en in het erop volgende jaar nog eens dat begingewicht erbij krijgen. Daar is veel eten voor nodig. Veel eten met een relatief kleine maag vraagt om frequente maaltijden. Dag en nacht. Dat geldt overigens ook voor kinderen die geen borstvoeding krijgen of die afgekolfde moedermelk krijgen. En die behoefte aan frequente kleine maaltijden neemt niet af met het ouder worden van het kind. Tegen dat ze volwassen zijn zitten ze nog steeds op zes tot acht voedingen en sommigen nog meer.
PS - Wanneer je dokter zegt dat het beter is om de maaltijden verder uit elkaar te brengen en dus te vergroten vraag dan eens naar de wetenschappelijke onderbouwing voor dat advies. En vraag dan gelijk eens of hij zelf ook volgens dat strikte schema van elke vier uur een maaltijd van exact dezelfde grootte eet en verder absoluut niets. Ik loof een cadeaubon voor de Eurolac Web Winkel uit voor degene die mij gepubliceerd, onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek kan leveren waaruit onomstotelijk blijkt dat [het vergroten van de maag van de baby en het verstoren van zijn glucose- en insulinehuishouding] het voeden van een zuigeling met een paar heel grote maaltijden per dag gunstig is.
*Dit is een afgeleide van de Harris-Benedict formule, waaruit blijkt dat een matig bewegende vrouw van 70kg en 170cm lang ongeveer 2000 cal per dag nodig heeft om gezond en op gewicht te blijven. Omgerekend is dit iets minder dan 30cal/kg/dag
**) Een baby heeft tot de verdubbeling van zijn geboortegewicht ongeveer 150ml moedermelk per kg per dag nodig. Moedermelk bevat ongeveer 70 cal per 100ml. Omrekenend kom je dan op ongeveer 100cal/kg/dag uit. Na die eerste maanden daalt de voedingsbehoefte naar 120ml/kg/dag wat overeenkomt met ongeveer 80cal/kg/dag.
Eurolac Flits! met label voeding, voedingspatroon, nachtvoedingen. Deze links leiden naar lijsten met bijdragen met deze labels. Klik op de plaatjes in de linkerzijbalk voor meer verhaaltjes.

Recept voor ramp

Foto: De Mythbusters Jamie Hyneman en Adam Savage weten voor elke ramp een recept te bedenken.
Het als best geclassificeerde advies om je eigen gevoel te volgen en je eigen weg te gaan bij borstvoeding is misschien wel de reden waarom vrouwen die slecht advies krijgen toch hun borstvoeding doelen halen. En slecht advies is er volop en in soorten en maten. Mijn kleine informele oproep via Twitter leverde binnen enkele uren al een flinke lijst op. De lijst wordt zonder werkelijke competitie aangevoerd door allerlei adviezen om borstvoeding te beperken in aantal of duur of helemaal, om borstvoeding te vervangen door of aanvullen met kunstvoeding en normaal babygedrag niet te accepteren. Het gros van deze adviezen komt van professionele zorgverleners, zoals kinderarts, verloskundige/vroedvrouw en consultatiebureau medewerkers. Voeden op de klok, volgens tijd en uur werd in verschillende bewoordingen het meest genoemd. Als het aan de zorgverleners van deze moeders ligt krijgen de baby’s slecht een beperkt aantal voedingen van een vastgesteld aantal minuten per etmaal, na de eerste dagen of weken bij voorkeur slechts tussen 06:00u en 22:00u. Het clusteren (heel veel korte voedingen binnen een periode van een paar uur, afgewisseld met korte slaapjes en wakker zijn) wordt heel expliciet een paar keer genoemd als zo snel mogelijk af te leren slechte gewoonte. Het opvolgen van deze adviezen betekent voor de meeste moeders een vroegtijdig einde van de borstvoeding carrière.  Dit soort adviezen is namelijk met een recht een regelrecht recept voor rampen. Ze gaan volledig in tegen de instincten van baby’s en moeders en tegen de fysiologie van de menselijke lactatie. De moeders in dit minionderzoekje volgden ze dan ook niet op. Je zou er eigenlijk de Mythbusters op los moeten laten, want ideeën dat kinderen het beter doen op strakke schema’s en beperking van voedingsmomenten en maaltijdduur zijn broodjeaapverhalen. Ze zijn gebaseerd op de verdraaide ideeën van controlefreaks uit voorbije tijden. Het streven van kunstvoedingsfabrikanten om hun product een wetenschappelijk gefundeerd label mee te geven heeft daar nog eens een fikse schep bovenop gedaan. Er is niks wetenschappelijks aan, sterker nog het is een ontkenning van wat er wel wetenschappelijk bekend is over hoe melk wordt gemaakt en hoe mensenkinderen functioneren. Kinderen op tijd en uur voeden en verzorgen past natuurlijk wel heel goed in een agenda- en werkrooster-gecontroleerde maatschappij. En als baby’s het niet goed lijken te doen op deze restricties staat het advies om maar te stoppen met borstvoeding of kunstvoeding of vroege vaste voeding bij te geven al binnen handbereik klaar. De moeders die reageerden zagen heel duidelijk dat kunstvoeding vrijwel nooit een antwoord is op een borstvoeding vraag. Uitermate geïrriteerd leken de reagerende moeders te zijn door onkundigen adviezen rondom specifieke problemen zoals spruw, restricties in hun eigen voeding bij krampjes, en indianenverhalen over doorslapen, samen slapen, eindeloos kolven en nog een en ander. De irritatie betrof vooral het feit dat dit niet alleen niet-werkende adviezen zijn, maar gewoon regelrechte onzin en medische missers. Zorgverleners: als je iets niet weet, dat kan gebeuren, niemand verwacht dat je alles weet. Maar doe niet net alsof en zeg maar wat. Zeg liever gewoon eerlijk dat je het niet weet en dat je het zal opzoeken of verwijs door naar een expert. Patiënten hebben meer respect voor een zorgverlener die eerlijk toegeeft iets niet te weten dan eentje die doet of z/hij alwetend is en vervolgens slecht advies geeft.
Morgen verder over wat moeders misten in de advisering en aanbevelingen voor zorgverleners om de advisering rondom borstvoeding te verbeteren, eerlijker en effectiever te maken.
Met dank aan de bijdragen van: @iAgeeth @annemiekverbeek @Aidulacpuntnl @Biancamv3 @BVfoto @Kunstomized @Catranda @CininB @esthertreurniet @EstherW74 @geogabbi @HesterMacrander @Lindar76 @loosjes @tweetenmetIen @IrisBeck @jasmijn02 @Smoopster83 @zjoje @Kaatjedootje @xstn82 @Laktistino @BekkersMarian @mama_Valerie @mariannenijpels @MarijkeFrings @melpronk @Tasjiri @MirandaDiesch @Mirandavdg @natalie_smit @NicoleJayson @sab_stop @SylvieZuidam @TamaraTijdink @Wantjes @Yvon4783

Nachtrust

Foto: Ellen Page als Ariadne en Leonardo DiCaprio als Cobb in Inception, waarin slapen, dromen en bewustzijn een heel andere invulling krijgen.
Slaap is essentieel voor overleven. Het ontbreken van slaap kan concentratieproblemen overdag veroorzaken en chronisch gebrek aan slaap kan leiden tot ernstige fysieke en psychische disfunctie. Daarover zijn leken en deskundigen het eens. Over de vraag hoeveel slaap genoeg is en of dat ononderbroken moet zijn is minder overeenstemming. Algemeen wordt een gemiddelde aangehouden van 7-9 uur per etmaal, maar waarom de een meer en de ander minder nodig heeft is vooralsnog niet helemaal duidelijk. Veel mensen, zowel leken als artsen, menen dat een goede slaap gelijk staat aan een ononderbroken slaap van rond de acht uur. Recent onderzoek heeft uitgewezen dat dit van nature waarschijnlijk helemaal niet zo voor de hand ligt en dat mensen meer geneigd zijn de slaap in twee perioden te nemen, gescheiden door een wakkere periode van een tot enkele uren. Deskundigen op dit gebied erkennen wel dat mensen die denken dat de slaap ononderbroken moet zijn, problemen met slapen en uitgerust raken krijgen, omdat ze zich zorgen gaan liggen maken, gestrest raken en daardoor niet tot rust komen. De nachtrust beschouwen als een ononderbroken, aaneengesloten periode van slaap is eerder een cultureel bepaalde gewoonte dan een biologische noodzaak. De erkenning dat de nachtrust niet ononderbroken hoeft te zijn om effectief te zijn is goed nieuws voor ouders van jonge kinderen die nog nachtvoedingen nodig hebben. Baby’s weten namelijk nog niet dat wij in onze cultuur hebben afgesproken dat de uren tussen ruwweg 23:00u en 7:00u zijn gereserveerd voor slaap en niets anders. De slaapcyclus van baby’s is om te beginnen al korter dan van een volwassene en ze hebben nog niet geleerd om slaapcycli aan elkaar te koppelen. Volwassenen hebben een slaapcyclus van tussen een en twee uur (gemiddeld 90 minuten) en ze plakken er drie of vier aan elkaar. Van nature zouden we dan kortere of langere tijd wakker zijn, eventueel even opstaan en dan weer een cluster van drie of vier slaapcycli slapen tot het einde van de nacht. Onze culturele gewoonte is om het ontwaken halverwege de nacht te negeren. We draaien ons om en slapen verder en hebben ons aangewend dat niet bewust waar te nemen. Baby’s hebben een slaapcyclus van rond de 45 minuten en ze kunnen er hooguit twee aan elkaar plakken zonder echt wakker te worden. Dat is wel handig, want het zorgt ervoor dat de baby vaak genoeg om een voeding vraagt. Babyslaapjes zullen dus van nature niet vaak langer duren dan anderhalf uur. Sommige baby’s laten zich redelijk eenvoudig wennen aan het negeren van het wakker worden in de nacht en een enkele uitzondering doet dit al vrij snel uit zichzelf. Het overgrote deel van de kinderen zal echter gedurende de eerste maanden tot eerste jaren van het leven in de nachtelijke uren wakker worden en aandacht vragen. De meest effectieve manier om in die aandacht te voorzien is borstvoeding geven. Het geven van borstvoeding en het aan de borst drinken veroorzaken bij moeder en kind de afgifte van onder andere oxytocine wat een rustig maken, tevreden gevoel en slaperigheid opwekt. Het weer inslapen wordt er dus makkelijker door. Wanneer moeder en kind binnen handbereik van elkaar slapen, zal moeder sneller reageren op de vraag om aandacht, waardoor iedereen minder wakker wordt en de rust eerder wordt hersteld. Maar er is meer. Een vrouw die borstvoeding geeft en dicht bij haar kind slaapt past haar slaapcyclus aan aan die van haar baby, waardoor ze, wanneer de baby wakker gaat worden, ook in een lichte slaapstaat is waaruit ze makkelijk wakker wordt. Dit lijkt dan op het natuurlijke wakker worden tussen de slaapcycli door en verstoort daardoor de rust niet. Onderzoek heeft aangetoond dat vrouwen die borstvoeding geven juist meer minuten per nacht slapen en dat de kwaliteit van hun slaap beter is dan van vrouwen die geen borstvoeding geven of de borstvoeding aanvullen met kunstvoeding in de avond en nacht. Wat wakker wordende en voedende moeders nu zelf moeten doen is een andere invullig geven aan hun perceptie van goede slaap; wakker worden geeft niet, slaap hoeft niet ononderbroken te zijn en je baby en borstvoeding geven helpen je de kwaliteit van je slaap te verbeteren. ’t Lijkt wel science fiction.

Meer Eurolac Flitsen met de labels slapen en slaapproblemen
Stephanie Hegarty: The myth of the eight-hour sleep. 22 February 2012, BBC World Service
Kendall-Tackett K, Cong Z, Hale TW: The Effect of Feeding Method on Sleep Duration, Maternal Well-being, and Postpartum Depression, Clinical Lactation, 2011, Vol. 2(2):22-26

Strijdmodel

Foto: Mijn vader, de pacifist (R) en zijn broer, de politieman (L), 1980
Vandaag opende mijn twitterlijst met een tirade van een moeder over de adviezen die zij ongevraagd kreeg over het nachtgedrag van haar peutertje. Het nachtgedrag, dat meerdere borstslokjes per nacht inhoudt, is voor de twitteraarster geen enkel probleem, zij voedt haar kind met liefde wanneer dat nodig is, maar de CB-mevrouw vond het nodig haar toch te adviseren daar maar mee op te houden met kreten als ‘’Zichzelf in stand houdende gewoonte’’ en ‘’Niet meer nodig’’. Ze moest haar kind maar een slokje water geven, dan zou het vanzelf wel over gaan. Moeder is boos over dit soort adviezen. Aan de ene kant omdat ze ongevraagd zijn. Er wordt aangenomen dat er een probleem is waar dat voor de moeder helemaal niet zo is. En boos om het feit dat op dat aangenomen probleem vanuit een smal denkend perspectief een oplossing geboden wordt, die haaks staat op de manier van opvoeden en omgaan met kinderen die de moeder zelf verkiest. Deze moeder wordt er boos om en piekert er niet over dit advies op te volgen, maar veel moeders accepteren het wel en denken dat het zo hoort. Het is namelijk een in onze maatschappij zeer geaccepteerd kind- en wereldbeeld dat alles een strijd is en bevochten moet worden, een strijdmodel-wereldbeeld. Mijn oom Piet, de broer van mijn zeer pacifistische vader, de broer die eerst vol overgave militair was en vervolgens met evenveel overgave veldwachter (nou, ja eigenlijk wachtmeester en opperwachtmeester bij de Rijkspolitie) in diverse dorpjes op het Zeeuwse en Twentse platteland, had als levensmotto: ‘’Het leven is een krijgsbanier’’, hij schreef dat ook als vers in het poëzie-album dat ik voor mijn tiende verjaardag kreeg, en dat is de levensvisie van velen met hem. Alles wat je wilt bereiken moet worden bevochten en men denkt algemeen dat ook baby’s en peuters dat al weten. En dus moeten al die slechte gewoontes direct de kop worden ingedrukt. Want voor je het weet heeft dat krijsende kind je gemanipuleerd en om zijn kleine vingertje gewonden en loop je dag en nacht je benen onder je lijf uit om hem zijn zin te geven. Wat een vreemd en verwrongen beeld is dat toch. Vooral als je weet dat het bewustzijn van een kind pas vanaf gemiddeld 18-24 maanden na zijn geboorte zo ver ontwikkeld is dat een kind bewust onderscheid kan maken tussen ‘’ik’’ en ‘’jij’’ en ‘’zij’’. Om succesvol te kunnen manipuleren moet een kind ook al bewust van te voren kunnen bedenken dat hij iets wil bereiken, wat hij wil bereiken, welke stappen hij moet ondernemen om andere mensen te laten doen wat hij wil. Dat is redelijk geavanceerd hersengebruik dat over het algemeen wat langer nodig heeft dan een paar maanden of zelfs een paar jaar om tot ontwikkeling te komen. een baby, een peuter die in de nacht wakker wordt heeft gewoon zijn moeder nodig en daarom roept hij haar. Wat hij dan precies nodig heeft, dat kan haar melk zijn of haar warmte of haar troost of alleen haar nabijheid, dat maakt eigenlijk niet zo veel uit. Hij heeft het nodig; hij heeft moeder nodig. Daar hoeft helemaal geen strijd over te zijn. Ik ben wat dat betreft een goede dochter van mijn vader: ik hang pacifisme aan op macro en microniveau. Geweldloos opvoeden betekent niet dat je je kinderen maar laat gaan en in alles toegeeft en ‘’de zin geeft’’, maar dat je op andere manieren je kinderen begeleidt tot zelfverantwoordelijke, zelfdenkende en vredelievende volwassenen. Wereldvrede begint niet aan de onderhandelingstafels en al helemaal niet op het strijdveld, maar bij individuele mensen die met liefde en empathie worden opgevoed. Want waar je mee omgaat word je mee besmet, en wat jij niet wilt dat jou geschiedt doe dat ook een ander niet. Maar vooral: zo de waard is vertrouwt hij zijn gasten. Mensen die verwachten dat een onschuldig jong kind haar probeert te manipuleren, zal waarschijnlijk zelf ook manipulatief te werk gaan en op slinkse wijze ongevraagde. onnodige en onjuiste adviezen bij anderen naar binnen te schuiven. Maar pas op, want wie zaait zal oogsten: wie manipuleert zal worden gemanipuleerd. Maar wie vrijelijk liefde geeft zal geliefd zijn.
@MarlindaBaan: Had ik al iets verteld over ons cb bezoek dinsdag nee hè...dat heeft een reden, wat een...€&@%#^**+ was dat.......

Nachtelijk eten en slapen

Onderbroken slaap en het niet afmaken van volledige slaapcycli kan leiden tot verminderd functioneren overdag. Ouders van jonge kinderen kunnen dit soort verstoorde slaap ervaren omdat de slaappatronen en nachtelijke behoeftes van hun kinderen niet binnen het volwassen slaappatroon passen. Voor moeders komt deze slaapverstoring bovenop de veranderd slaap die zij al in de zwangerschap ervaarden (Kohn et al, 2008). Onderzoek van Montgomery-Downs et al wees uit dat het niet zozeer de kortere slaaptijd is (in feite slapen jonge ouders net zo veel of meer dan andere volwassenen) maar de fragmentarische aard van de slaap. Doan et al hadden echter al eerder aangetoond dat moeders die borstvoeding geven gemiddeld 45 minuten langer slapen dan ouders die kunstvoeding geven. Moeders die hun kind in de nacht dicht bij zich houden (direct naast of in hun eigen bed) en borstvoeding geven, slapen het best van alle moeders. Samen in 1 bed slapen wordt echter in anti-wiegendood campagnes sterk afgeraden (overigens is dit niet volledig door onderzoek onderbouwd). Een tussenoplossing is een co-sleeper. Dat is een bedje met maar 1 zijkant van spijlen, waarbij de open zijkant strak tegen het ouderlijk bed is vastgemaakt, zonder kieren of andere valkuilen. Zoiets kan makkelijk zelf worden gemaakt van een standaard spijlenbedje of kant en klaar gekocht. Een heel mooie co-sleeper is te koop bij Ikbenmama.nl. Even mooi, van puur hout en veel betaalbaarder zijn de bedjes van Naturebabies.nl.
Kohn, M., & Murray, B. (2008). Sleep and Quality of Life in Pregnancy. In J. Verster, S. Pandi-Perumal, & D. Streiner, Sleep and Quality of Life in Clinical Medicine (pp. 497-504). Humana Press.
Montgomery-Downs, H., Insana, S., Clegg-Kraynok, M., & Mancini, L. (2010). Normative longitudinal maternal sleep: the first 4 postpartum months. American Journal of Obstetrics and Gynecology , in press.
Doan, T., Gardiner, A., Gay, C., & Lee, K. (2007). Breast-feeding Increases Sleep Duration of New Parents. Journal of Perinatal & Neonatal Nursing , 21(3):200-206.

Borstvoeding en het gebit

Vaak wordt gedacht dat borstvoeding cariës kan veroorzaken en wordt moeders aangeraden geen nachtvoedingen meer te geven of zelfs helemaal te stoppen met borstvoeding vanaf het doorkomen van de eerste tanden. Onderzoeken van onder ander dr. Brian Palmer hebben aangetoond dat dit een onjuist advies is en dat borstvoeding en moedermelk juist het gebit en de gebitsontwikkeling beschermen. De kalk in melk (van de eigen soort) kan demineralisatie van het gebit tegengaan en deels herstellen, lactose is een minder goed beschikbare voedingsbron voor cariës veroorzakende bacteriën en moedermelk bevat actieve, levende componenten die met name de bacteriën bestrijden die verantwoordelijk zijn voor cariës. Belangrijke uitkomsten zijn ook dat in schedels van kinderen uit de prehistorie geen cariës wordt gevonden, hoewel er vanuit gegaan kan worden dat deze kinderen lang en zeer frequent borstvoeding kregen.
www.brianpalmerdds.com