Show

Foto: Stanley Tucci als Caesar Flickerman in  The Hunger Games: Catching Fire (2013) het karikatuur van de Amerikaanse TV show host: wat er ook gebeurt: the show must go on, met grote gebaren en overdreven mimiek.

Gisteren was het dan eindelijk zover: met dochter, schoondochter, zoon en neef ging ik naar de film waaruit de illustratie voor vandaag is gekozen. Een worst case scenario science fiction film. De USA is ingestort en wat er over is wordt vanuit een Romeins-decadent Capitol bestuurd. Het grootste deel van het land (nu  Panem geheten) leeft in bittere armoede en onderdrukking. De onderdrukking wordt met harde hand uitgevoerd door de ‘’vrede bewaarders’’ en in stand gehouden door een jaarlijks terugkerend spektakel waarbij 24 bij loting uitgekozen pubers (een jongen en een meisje uit elk der districten) tot de dood strijden in een arena van enkele hectaren groot. Dat houdt de angst er wel in. Toch blijkt er een ondergrondse tegenbeweging te bestaan en breken er rellen en opstanden uit. Onderdrukking gaat maar goed tot de onderdrukten tot het breekpunt zijn gekomen en angst voor de dood wordt overstemd door angst om te leven. Dan is maar een sprankje hoop dat het ook anders kan nodig om de opstand te ontketenen.

Ik moet hierbij onweerstaanbaar denken aan de toenemende tendens van onze overheid om te willen voorschrijven hoe mensen hun leven moeten leven. Niet dat het nu direct leidt tot gewapende onderdrukking en openbaar uitgevoerde lijfstraffen voor dissidenten, maar onderdrukking van de persoonlijke vrijheid is niet ver meer. Men denkt vanaf de pluche stoelen onder de gesettelde achterwerken in Den Haag en Brussel te kunnen bepalen hoe we onze kinderen opvoeden en scholen, wat we ze te eten geven en hoe we zorgen voor hun gezondheid. Het begon met de beste bedoelingen uiteraard. Kinderen verdienen bescherming en daartoe hebben ook onze regeringen het Verdrag inzake de rechten van het kind ondertekend. En inderdaad gaat het in dat verdrag ook om voeding, opvoeding, educatie en gezondheid. Maar dat betekent niet dat ons tot op de letter moet worden voorgeschreven hoe, wat, waar en wanneer. Vooral omdat de regels die de overheid ons probeert op te leggen vaak verre van wetenschappelijk verantwoord zijn. Of de voorschriften en richtlijnen zijn gebaseerd op slechte wetenschap of gebaseerd op onjuiste vraagstelling. Bij een aantal richtlijnen wordt bijvoorbeeld alleen gekeken naar oppervlakkige korte termijn effectiviteit, maar niet op lange tijd effecten of naar veiligheid.

De overheid schroomt ook niet om te regeren met angst als wapen, zo ver gezocht is dat thema in bovengenoemde film echt niet. Niet zo extreem en direct persoonlijk bedreigend, maar wel degelijk met angst. Ouders wordt namelijk vaak voorgespiegeld dat als zij zich niet aan bepaalde aanbevelingen of richtlijnen houden ze bijna zeker hun kind zullen ziek maken of doden. Wat niet breed wordt duidelijk gemaakt is dat sommige van die aanbevolen handelingen en gepropageerde methodieken inherent gevaarlijk zijn voor kinderen. Ik denk daarbij met name aan de richtlijn voor huilbaby’s en het opvoedingsprogramma Triple P. Bij andere richtlijnen en protocollen moet je je sterk afvragen wie er met de uitvoering het meest gebaat is: het individuele kind en zijn familie, de overheid en haar kosten voor de volksgezondheid of de bankrekeningen van de verstrekkers van de medicatie (wanneer we bijvoorbeeld het Rijks Vaccinatie Programma in gedachten nemen, of aanbevelingen voor vitamine suppletie). Dergelijke afwegingen vallen ook te maken bij de aanbevelingen voor voeding voor zuigelingen, peuters en kleuters.

Aan de andere kant worden dan andere, voor de gezondheid en veiligheid van kinderen gunstige, keuzes afgedaan als vrije keuzes van de ouders. Denk hierbij aan borstvoeding, gezond slaapgedrag en opvoedingsstrategieën die leiden tot veilige hechting en opgroeien tot zelfstandigheid en zelfveranwoordelijkheid. Dat geeft ouders zeker net genoeg gevoel van eigenwaarde en zelfbepaling om niet in opstand te komen. Laat je maar niet in slaap sussen door dat valse gevoel van zelfbepaling. Ik sluit daarom af met en paar citaten uit en artikel in De Morgen (online) over de illustratiefilm:

Filmlegende en geëngageerde mens Donald Sutherland (78) speelt de tirannieke president Coriolanus Snow in de filmreeks 'The Hunger Games' waarvan binnenkort het tweede deel 'Catching Fire' wordt uitgebracht. De Canadese acteur, vader van Kiefer Sutherland, hoopt dat de films de jonge generatie aanspoort een revolutie te starten. "Wij deden het wel in 1968". Sutherland hoopt dat de jeugd uit zijn lamlendigheid opstaat en ten strijde trekt tegen onrecht. 'The Hunger Games', zo ziet Sutherland het, is een gecodeerde commentaar op ongelijkheid, macht en hoop. ''De films belichten bepaalde zaken. Als je daar de dingen uithaalt waarvan ik hoop dat je ze eruit haalt, zal je wat scherper beginnen nadenken over de politieke omgeving waarin je leeft en zal je niet meer zo zelfvoldaan zijn.''

De Morgen: Met 'The Hunger Games' hoopt Donald Sutherland revolutie te ontketenen. demorgen.be 20/11/13. Bron: The Guardian

Hard

Foto: Bruce Willis als John McClane gaat voor de vijfde keer maar niet dood in A Good Day to Die Hard.

‘’We weten het heus wel, maar de harde feiten kunnen behoorlijk confronteren.’’ En de link bij dit Twitterbericht verwees naar een rapport* van Save the Children dat stelt dat jaarlijks een 800.000 kinderlevens kunnen worden gespaard als alle kinderen binnen een uur na de geboorte de eerste borstvoeding krijgen. Het aantal gespaarde kinderlevens kan oplopen tot anderhalf miljoen** als alle kinderen ook de zes maanden daarna borstvoeding blijven krijgen, zonder ander voedsel of drinken, en als zij tot minimaal hun tweede verjaardag borstvoeding naast geschikte andere voeding krijgen. Deze cijfers betreffen alle kinderen over de hele wereld. Natuurlijk spelen de verdere levensomstandigheden ook mee en zal het overgrote deel van deze nu verloren kinderlevens niet in onze welvarende omgeving zijn geboren. Maar ook in het rijke westen sterven kinderen als gevolg van vermijdbare oorzaken. In een omgeving waar zo fervent veiligeheid op alle fronten wordt gepromoot en gepusht is het onvoorstelbaar dat de veiligheid van het voedsel van de meest kwetsbaren wordt afgedaan als een levensstijl keuze.
In Nederland overlijden elk jaar enkele tientallen kinderen aan wiegendood, en eveneens enkele tientallen aan kinderziektes. De bemoeienissen van de overheid om die cijfers omlaag te krijgen zijn onvermoeibaar en de gebruikte strategieën overschrijden nu en dan de fatsoensnormen door het demoniseren van ouders die de opgelegde regels niet opvolgen. In 2009 overleden 19 kinderen in Nederland met als doodsoorzaak wiegendood (dat komt overeen met elk 10.000ste levendgeboren kind). Dat zijn er natuurlijk 19 te veel. De overheid zet alles op alles om dat cijfer zo laag mogelijk te krijgen. Elk van de rest van de overige 9.999 die niet overleden moeten daarom onder bepaalde omstandigheden slapen, mogen onder geen beding op hun buik liggen, niet bij hun ouders in bed en voldoen aan nog een hele reeks andere voorschriften. Ouders worden letterlijk doodsbang gemaakt dat zij kindermoordenaars zullen worden als zij zich niet stipt aan deze lijst voorschriften houden.
Het aantal kinderen dat in Nederland overlijdt aan het niet krijgen van borstvoeding is ongeveer even groot als het aantal dat sterft aan wiegendood.

Stilte van de kant van de overheid.

 

O, er is wel een soort van algemene aanbeveling om borstvoeding te geven. Als het lukt. Als je wilt. Maar voel je niet verplicht, want we hebben hier prima vervangingsmiddelen. En we kunnen toch niet al die moeders dwingen om borstvoeding te geven voor die enkele tientallen die anders dood zullen gaan …

Hier dus geen dwingend opgelegde regels en voorschriften. Hier geen volledig zorgverlenersapparaat dat wordt getraind in het overbrengen van de boodschap en het onder bedreiging van demonisering afdwingen van het gewenste gedrag. Hier geen goed geolied systeem van ondersteuning, instructie en begeleiding. Hier blijft het bij een halfslachtige aanbeveling, een paar wettelijke ondersteuningen en een ‘’veel geluk ermee en zoek het verder zelf maar uit’’.
Dat is hard. De boodschap van die 800.000 kinderen dood door te laat beginnen met borstvoeding is ook hard, net als die van 1.500.000 kinderen dood door te weinig of te kort borstvoeding. Dat vraagt om harde maatregelen. Net zo hard als die voor het voorkomen van 19 gevallen van wiegendood per jaar.

Eurolac Flits! met label wiegendood, preventie, risico van geen borstvoeding. Deze links leiden naar een lijst met blogs met dit label, klik op de plaatjes in de linkerzijbalk voor meer verhaaltjes.
*) Save the children: Superfood for babies; how overcoming barriers to breastfeeding will save children’s lives, London, 2013
**) Dr Elizabeth Mason, WHO's Department of Maternal, Newborn, Child and Adolescent Health and Development, in: Breastfeeding key to saving children’s lives: "It is estimated that around 35% of infants aged 0 to 6 months are exclusively breastfed in the world today. But if all babies and young children were breastfed exclusively for their first six months of life and then given nutritious complementary food with continued breastfeeding up to two years of age, the lives of an additional 1.5 million children under five would be saved every year."

Oogkleppen en stokpaardjes

Afbeelding: Blinder Prototype, door Jackie Lay, 2008. (Sarcastically designed to allow you to ignore the less attractive aspects of society, including homelessness, famine, decay – maybe even melting glaciers!)

Mensen met een passie hebben een verhoogd risico op een ernstige aandoening, namelijk het ontwikkelen en koesteren van stokpaardjes met oogkleppen*. Oogkleppen zijn een soort schermpjes die met name koets- en karrepaarden vroeger droegen om te voorkomen dat ze werden afgeleid door of schrokken van dingen die naast en achter hen gebeurden. Alle aandacht op de weg en het doel. Er is maar één doel en maar één weg om er te komen. Voor karrepaarden is dat best een goede levensfilosofie. Voor mensen die de verantwoordelijkheid hebben voor de gezondheid en veiligheid van andere mensen misschien minder. Want naast en achter hen kunnen ook allerlei belangrijke dingen gebeuren, die de gezondheid en veiligheid van de mensen die ze beschermen beïnvloeden, of zelfs in gevaar brengen. Aan de andere kant kan het werken met oogkleppen leiden tot tunnelvisie, waarbij de eigen weg en doel disproportioneel belangrijk worden en andere belangrijke wegen en paden uit het zicht raken. Als voorbeeld wil ik de stokpaarden vaccinatie en wiegendood nemen.

Wiegendood is afschuwelijk en je wenst geen enkele ouder toe zoiets te moeten meemaken.  Misschien het ergste is nog wel dat je er geen etiket op kunt plakken, geen schuld kunt aangeven. Want wiegendood is per definitie een overlijden zonder aanwijsbare oorzaak. Dat maakt het bestrijden moeilijk, want zodra je iets vindt dat je kunt doen of laten om overlijden te voorkomen heb je het over een oorzaak en is er dus geen sprake  meer van wiegendood. Overheidscampagnes ter preventie van wiegendood houden zich voornamelijk bezig met dit soort voorkombare oorzaken: los beddengoed, onveilig slaapoppervlak, spijlen, oververhitting, ademhalingsstoornissen. Op sommige facetten wordt meer nadruk gelegd dan op andere, want sommige factoren worden meer gezien dan andere. Bij kinderen die aan wiegendood overlijden zijn meestal meerdere van de factoren in het spel, maar sommige factoren worden vaker gezien dan andere en sommige komen in het overgrote deel van de gevallen voor.
Je zou verwachten dat de factoren die het meest gezien worden de meeste aandacht krijgen en dat daarop de campagnes voornamelijk gericht zouden zijn. De stokpaardjes met oogkleppen voorkomen dit echter. Vrijwel het volle gewicht van de campagnes ligt op slapen op de rug op een eigen slaapoppervlak. De factoren roken en geen borstvoeding liggen kennelijk buiten het blikveld, want hoewel deze twee in het overgrote deel van alle wiegendood gevallen een rol spelen, worden ze maar marginaal genoemd in de voorlichting en helemaal niet in de campagnes. Waar de voorlichting over houding en plaats van slapen gaat in termen van voorschriften en verboden (kinderen *moeten* op hun rug liggen en *mogen niet* het bed delen met andere personen) in zulke sterke bewoordingen dat ouders door angst worden geregeerd bij het maken van keuzes, daar wordt de voorlichting over roken en zuigelingenvoeding in termen van milde aanbevelingen gedaan (''vermijd roken tijdens de zwangerschap en bij een jong kind in de buurt'' en ''probeer zo lang mogelijk borstvoeding te geven''). Merk op dat de ge- en verboden gaan om dingen die alleen het kind moet of niet mag en dat de aanwijzingen gaan om dingen waarbij persoonlijke inzet van de ouders wordt verlangd.

In de bescherming tegen ziekte gelden vergelijkbare tendensen, maar speelt ook commercie een rol. Grootscheepse vaccinatieprogramma’s lijken enkel te gaan over gezondheid, maar gaan ook sterk over economie. Veel zieke mensen kosten namelijk veel geld. Vaccinaties kosten ook veel geld, maar daar verdienen grote bedrijven aan en voor overheden zijn dit calculeerbare en gereguleerd uit te geven kosten. Grootscheepse vaccinatieprogramma’s spelen ook in op de maatschappelijke tendens dat ziek zijn niet meer mag en dat elk risico moet worden uitgesloten. Mensen die zelf nadenken en kritisch zijn over de motieven en over de veiligheid en werkzaamheid van vaccinaties worden verketterd en haast gedemoniseerd. Ook bij vaccinaties is angst belangrijk onderdeel van de campagnes en die angst wordt hier ondersteund door schuld: jouw schuld als een niet gevaccineerd kind ziek wordt en jouw schuld als er minder kudde-immuniteit wordt bereikt. Dat beroep op schuld wordt overigens ook gebruikt in wiegendoodpreventie campagnes, maar dan alleen voor het eigen kind, niet voor alle anderen ook. De weg naar het doel is een tunnel en geen vuil spel is te erg om dat te bereiken, lijkt het wel.

Borstvoeding aan de andere kant wordt door zowel de wiegendood preventie campagnes als door de vaccinatieprogramma’s volkomen buiten beschouwing gelaten. Borstvoeding promoten mag alleen in termen van aanbevelingen en richtlijnen en enigerlei druk is uit den boze (daar kun je namelijk schuldgevoel mee geven!). Terwijl borstvoeding zowel in de preventie van ziekte als die van wiegendood een zeer belangrijke factor is, die gezondheidsverlies en zelfs overlijden kan voorkomen. Als overheden met net zoveel energie, inzet en geld borstvoeding zou promoten als wiegendoodpreventie en vaccinaties, dan zouden heel wat kinderen gezonder en veiliger opgroeien en ook zou de gezondheid van vrouwen erdoor verbeteren. Wat zou dat, naast al dat voordeel voor de volksgezondheid, niet een economisch voordeel kunnen opleveren. De enigen die daarbij niet wel zouden varen zouden een paar grote ondernemingen zijn: fabrikanten van veilige bedjes en slaaphulpmiddelen, fabrikanten van vaccins en fabrikanten van kunstmatige borstvoeding vervangers. Maar dat kan natuurlijk niets te maken hebben met de keuze van doelen en oogkleppen van overheden die campagne voeren. Toch?

*Disclaimer: Natuurlijk heb ik ook wat last van beoogklepte stokpaardjes, gepassioneerd over borstvoeding als ik ben, ontkom ik daar niet aan. Ik doe echter mijn best de oogkleppen van helder plexiglas te maken en de stok van mijn paard van flexibel materiaal.

Gouden bergen

Een uni- en multivariabele analyse (Volpe Holmes et al, 2011) van de Amerikaanse voeding en gezondheidsstatistieken toonde aan dat de combinatie van borst- en kunstvoeding in de eerste levensweek leidt tot minder lang borstvoeding in de totale bevolking, maar niet in de  Hispanic en African American subgroepen. Dat lijkt erop te wijzen dat de effecten van verschillen in borstvoeding beleid sterk sub-cultureel bepaald kunnen zijn. Variaties op de norm die worden geacht een negatief effect te hebben op de kwaliteit en duur van de borstvoedingperiode, kunnen dat effect niet of minder laten zien wanneer die variatie in de eigen subcultuur acceptabel of als norm wordt gezien.
In alle etnische groepen bleek gemengde voeding of kunstvoeding in vergelijking met minimaal 4 maanden uitsluitend borstvoeding het risico van obesitas tussen 2 en 6 jaar te vergroten. (Ook Metzger & McDade, 2010, tonen in een heel ander soort onderzoek de link tussen geen borstvoeding en meer obesitas aan.) In deze analyse werd alleen de factor overgewicht meegenomen in de resultaten, maar eerdere onderzoeken tonen ook voor andere ziekten en aandoeningen een dosis-gerelateerde samenhang: niet alleen de totale duur van borstvoeding is belangrijk, ook de duur van exclusief borstvoeding heeft effect op de uiteindelijke gezondheid.
Met de uit de pan rijzende kosten voor gezondheidszorg staat, naar eigen zeggen, preventie hoog in het vaandel bij de overheid. Want, immers, wie niet ziek wordt behoeft ook geen dure behandeling. En dus kun je van je verzekeraar een bepaald soort spijsolie en daarvan gemaakte vette producten vergoed krijgen, omdat die naar het schijnt gunstig voor het cholesterol zijn. (Terwijl mensen die als kind borstvoeding hebben gehad een van nature gezondere cholesterol huishouding hebben.) Ondertussen gaat de gemeente Amsterdam in zee met nota bene de grootste fabrikant van dikmakende producten, die die producten ook nog eens met misleidende en agressieve reclame aan de man brengt en wordt er in Den Haag en Brussel serieus geluisterd naar de lobby van kunstvoedingfabrikanten om de wetgeving aangaande reclame voor borstvoedingvervangers te versoepelen. De stem van het grote geld schreeuwt hard en nadrukkelijk en belooft gouden bergen; de stem van gezondheidsbevordering wordt daardoor succesvol gedempt. Borstvoeding bevorderen, ja dat is een goed idee, maar het mag niks kosten natuurlijk, liever nog kregen we er geld op toe, net als van de kunstvoeding- en junk-foodproducenten. Investeren in betere begeleiding van borstvoeding? Ja, dat zouden we wel willen, maar dat is toch eigenlijk meer een taak van de zorgopleidingen, die moeten gewoon betere zorgverleners afleveren. Wat zegt u, lactatiekundige zorg vergoeden? Borstvoeding hulpmiddelen vergoeden? Maar dat kost geld, hoor. Ja, overheid: de kost gaat voor de baat. En heus: investeren in gezonde voeding voor zuigelingen, die niet door de groot-geldindustrie wordt gemaakt en geleverd, maar door moeders, levert uiteindelijk grote besparingen in de gezondheidszorg op. Toegegeven, dat vergt enig lange termijn denken en wat rekenkundige vaardigheid, mogelijk niet uw sterkste kanten. Laat u dan voorlichten door echte deskundigen: economen en niet-industrie-gesponsorde onderzoekers die terzake kundig zijn. En, nee, inderdaad, dat levert u op dit moment geen leuke douceurtjes op. Helaas heeft de gezondheidsbevorderende lobby daarvoor geen fondsen. Maar we kunnen u wel gouden bergen beloven, die uiteindelijk nog wel eens waar zouden kunnen worden ook.

Volpe Holmes A, Auinger P, Howard CR: Combination Feeding of Breast Milk and Formula: Evidence for Shorter Breast-Feeding Duration from the National Health and Nutrition Examination Survey, The Journal of Pediatrics, Volume 159, Issue 2, August 2011, Pages 186-191, ISSN 0022-3476, DOI: 10.1016/j.jpeds.2011.02.006.
Metzger MW, McDade TW: Breastfeeding as obesity prevention in the United States: A sibling difference model. Am. J. Hum. Biol. 2010, 22(3):291-296.

Rooksignalen

(Foto: Terrence Hill als Lucky Luke, de cowboy ‘’die sneller schoot dan zijn schaduw’’ en die onder druk van de WHO zijn eeuwig tussen de lippen geplakte sigaret verving door een grassprietje.)
Ondanks het feit dat inmiddels ‘’iedereen’’ weet dat roken een zeer ongezonde gewoonte is, en nog veel ongezonder voor de groeiende kinderen van zwangere vrouwen en voor baby’s, blijven vrij veel vrouwen roken als zij zwanger zijn of beginnen zij weer met roken na de bevalling. De gevolgen voor het kind bij roken tijdens de zwangerschap zijn ernstiger dan van roken na de geboorte. De gevolgen van meeroken lijken vooralsnog ernstiger dan die van borstvoeding door een rokende moeder. Met name kinderen die opgroeien in een minder bevoorrechte sociaal-economische situatie (SES) ervaren de negatieve effecten van rokende ouders. Moeders uit deze omgeving zijn toch al minder geneigd borstvoeding te geven en roken is een andere risicofactor voor het niet kiezen voor borstvoeding. Moeders die roken doen er goed aan om zo min mogelijk en alleen buiten het huis te roken en toch zo lang mogelijk borstvoeding te geven om de risico's die het roken mogelijk oplevert en de andere risico's, verbonden aan het niet krijgen van borstvoeding, te compenseren en voorkomen. Campagnes om het roken tegen te gaan , met name tijdens de zwangerschap en met jonge kinderen in huis, zijn waardevol en moeten onverminderd doorgaan. Maar als vangnet voor hen die deze stap (nog) niet kunnen zetten is stevige aanmoediging om dan zeker wel borstvoeding te geven net zo hard nodig.   

Van het BVcongres Basel: Borstvoeding belangrijkste factor voor bestrijden kindersterfte

Randa Saadeh Msc, RD, Coordinator - Nutrition in the Life course (NLU), World Health Organization sprak over ‘’Infant feeding and child survival - have we done enough?’’. Aan de hand van de gegevens van de Global Strategy for Infant and Young Child Feeding en de WHO Growth Standards toonde zij duidelijk aan dat hier nog veel winst is te halen. De basis voor gezondheid wordt al in de zwangerschap gelegd. Moeders die binnen de normen groeien tijdens de zwangerschap beperken daarmee sterk het overgewicht risico van hun kinderen. Het later knippen van de navelstreng om meer ijzerrijk bloed naar het kind te laten stromen en veelvuldig en vroeg huidcontact zijn belangrijke factoren om op die gezonde basis voort te borduren door het kind vanaf het begin te verzekeren van een goede voedingstatus. Vroeg beginnen met borstvoeding, exclusief borstvoeding voor 6 maanden en borstvoeding naast geschikte andere voeding tot minimaal 2 jaar is de beste manier om een kind gezond te alten groeien en ontwikkelen en zowel ondervoeding als overvoeding te voorkomen. Borstvoeding is één van de belangrijkste factoren bij het voorkómen van obesitas: kinderen die geen borstvoeding krijgen hebben 25% meer kans overgewicht te ontwikkelen.

Overgewicht preventie voor kinderen

In de hele Westerse wereld voeren overheden harde campagnes om overgewicht in alle bevolkingsgroepen en met name in kinderen te bestrijden. Er worden programma's opgezet voor pubers, schoolkinderen en zelf al voor peuters. Gezonde voeding, een ban op vet en suiker en veel bewegen is de boodschap. In vrijwel alle programma's wordt volledig voorbij gegaan aan de meest betrouwbare vorm van preventie: gezonde zwangerschap voor moeder en gezond eten voor het kind in zijn eerste levensjaren. Kinderen die uit een moeder met een gezond zwangerschapsgewicht worden geboren en vervolgens op een goede manier borstvoeding krijgen (volgens bio-normale patronen, 6 maanden exclusief en tot 2 jaar of langer naast geschikte andere voeding) groeien volgens universele standaarden en hebben maar een zeer laag risico om al als peuter overgewicht te hebben.
WHO Multicentre Growth Reference Study Group. WHO child growth standards based on length/height, weight and age. Acta Paediatrica 2006;Suppl 450:76-85.
Ruth A. Lawrence. Childhood Obesity (Formerly Obesity and Weight Management). August 2010, 6(4): 193-197.

Wereld Borstvoeding Week 2010

Wereld Borstvoeding Week thema 2010: ''Breastfeeding, just 10 steps, the babyfriendly way''. Nederlandse titel: ''Zorg voor borstvoeding, stap voor stap.''
Welke 10 stappen? De 10 vuistregels voor het welslagen van de borstvoeding: beleid en protocol op papier in elke instelling die de zorg heeft voor moeders en zuigelingen, scholing van zorgverleners, voorlichting aan zwangeren, binnen het eerst uur eerste borstvoeding, uitleg en hulp aan moeders, niets anders dan borstvoeding en moedermelk, voeden op verzoek, rooming-in, geen fles of fopspeen en overdracht naar andere zorgverleners en vrijwilligersorganisaties. Diverse onderzoeken, waaronder van Hannula et al, hebben aangetoond dat toepassing van de 10 vuistregels volgens BFHI (''Zorg voor Borstvoeding'') een kosteneffectieve manier is om de borstvoedingcijfers voor aanvang, duur en exclusiviteit te verbeteren.
In de volgende nieuwsflitsen zal in aanloop naar de WBW elk van de vuistregels worden besproken.
http://worldbreastfeedingweek.org/
http://www.zorgvoorborstvoeding.nl/algemeen/wereld-borstvoeding-week
WHO: Evidenc for the ten steps to successful breastfeeding. Geneve 1998
Hannula L, Kaunonen M, Tarkka M-T: A systematic review of professional support interventions for breastfeeding. Journal of Clinical Nursing 17(9):1132–1143, 2008

Moeder-tot-moeder hulp werkt

Peer-counseling, het begeleiden van mensen door mensen uit hun eigen sociale groep, blijkt een zeer effectieve manier van borstvoedingbegeleiding te zijn. Chapman et al analyseerden de onderzoeken uit 26 verschillende wetenschappelijke vaktijdschriften over dit onderwerp. Dat leverde een overweldigende hoeveelheid bewijs dat peercounseling (moeder-tot-moeder begeleiding, zoals dat in Nederland wordt geboden door Borstvoedingorganisatie LLL en door Vereniging Borstvoeding Natuurlijk) leidt tot meer en meer exclusief en langer borstvoeding. Ook werd gevonden dat er een daling was het vóórkomen van diarree bij zuigingen en van langer uitblijvende vruchtbaarheid. De onderzoekers bevelen daarom aan om deze organisaties op te nemen in nationale borstvoeding promotie campagnes en gezondheidsprogramma's voor moeders en kinderen.
Chapman DJ,  Morel K, Anderson AK, Damio G,  Pérez-Escamilla R: Review: Breastfeeding Peer Counseling: From Efficacy Through Scale-Up. J Hum Lact  August 2010   vol. 26  no. 3  314-326